Homo quidam in litore maris ambulabat. Subito oculi in argenteo baculo, quod ad litus ferebatur, ceciderunt. laetus erat et statim baculum sustulit. Nunc baculo incepit ambulare.
Sol exortus balnea sensit in mari. Putabat enim, si baculum deponerem, aliquem auferre. Quam ob rem coepit baculum manu tenere balneum. Mox ergo alta unda venit et cito baculum abduxit. Pergit paenitere et venit ad litus tristis sentiens.
Sanctus inde venio. Videns autem eum tristis, interrogavit, quare tristis es? Dixit, Swami ji baculum argenteum lavantem in oceano abluit. Admiratus Sanctus, baculo lavaris? dixit, quid faceres? Si lotum retinens in litore, abducere posset.
Sed cur baculo argenteo lavari venisti?: Swamiji interrogavit.
Non adduxit, inventa iacentem hic narravit.
Swami ji ridens incepit post auditionem et dixit : Quando illa non fuit tua , quomodo est tristitia vel tristitia ?
Aliquando aliqua beatitudo sponte invenitur, quandoque autem per laborem et dolorem aliquod invenitur. Non vacat ad cognoscendam beatitudinem quae sua sponte venit a Deo.
Homo occupatus est in omnibus talibus voluptatibus quas non habet, luxuriosos bungalos, currus luxuriosos, statum, potestatem etc., et obliviscitur quod unus dies habet omnia huiusmodi relinquere et in proximum iter relinquere.
No comments:
Post a Comment