Yeroon isaa sa'aatii waaree boodaa ture Mana keessatti hojjettuun manaa mucaa xiqqaa sana nyaachisuufi hirribsiisuuf yaalaa turte. Garuu mucaan sun rafaa hin turre, kanaa mannaa boo'aa ture.
Hojjettuun manaa sun quufee mucaa sana sodaachisuuf, “Boo’uu dhiisi. Ta’uu baannaan lukkuu duratti isin darbadha.”
Yeroo wal fakkaatutti waraabessi tokko naannoo mana sanaa darbaa ture. Waan hojjettuun manaa sun jettu dhaga'ee baay'ee gammade.
Yaadu eegale, “Waa’ee, waan akkamii!! Har'a guyyaa ajaa'ibaati. Nyaanni hojii cimaa tokko malee ni argama. Ani as taa'a. Hojjettuun manaa mucaa fuuldura koo yeroo kaa’u, ani mijataa ta’ee nan nyaadha.”
Foddaa biratti jilbeenfatee, dhangala'aa dhangala'aa eege.
Gama biraatiin mucaan kun ibsa hojjattuun sun waraabessa fuulduratti nan kaa'a jette erga dhaga'ee booda sodaa guddaa keessa seenee callise. Utuu eegaa jiruu waraabessi mucaan kun maaliif hin boonye jedhee yaaduu eegale. Dafee boo'ee dafee hojjettuun manaa na dura isa kaa'e.
Garuu yeroo dheeraa boodas sagaleen boo'icha daa'imaa hin dhaga'amne. Waraabessi boqonnaa dhabee foddaa keessaa mana keessaa ilaaluu eegale.
Hojjettuun manaa lukkuu sana osoo keessa ilaaltuu argite. Daftee foddaa cuftee gargaarsaaf iyyuu eegalte, “Gargaar, baraara, lukkuu, lukkuu.”
Hojjettuun manaa sagalee dhageessisaa jirtu argee waraabessi sodaatee baqate.
Barumsa: Namni abdii diinni kennu amanachuu hin qabu.
No comments:
Post a Comment