Agricola cum uxore et puero in villa habitabat. Canem habuit nomine Soldanum. Canis ille senex erat. Dentes quoque contriti sunt. Ob huic illum metuo pagus populus. Quadam die, cum jaceret Soldanus ante januam domus, audivit dominum suum dicentem, Nunc Soldanus hic nihil nobis prodest; Neque domum neque oves nostras bene curare potest. Nunc sit amet magna nobis. Cras ipsum sagittis.
Uxor eius canem valde amabat. Canem occidere nolebat. Dixit ergo viro suo : Iste Soldanus domum nostram et agros tot annis custodivit. Hanc mercedem dabimus illi pro servitio suo? Deus omnia nobis dedit. Duo saltem die cibum ei dare possumus. Sed agricola cum uxore sua non consenserat, in loco Soldani novum canem afferre voluit. Quam ob causam canem istum exuere voluit. Qui dixit: Stultus es. Hic canis domum et agros non bene custodit. Nunc nobis nihil prodest. Cum nullius usus est, quid prodest otiosum facere? Si ministravit nobis per tot annos, tunc etiam eam cum amore nutrivimus dando ei saturitatem ciborum et carnium etc., nunc autem nolo eam amplius nutrire.
Canis verba domini et dominae eius audivit. Nunc sentiebat quod per crastinum bulla certa eum mitterent. Quisque mortem timet. Inde fugit ad Ursum amicum suum, qui in proxima silva habitabat. Narravit ei de domino suo, et fatum suum exsecrari coepit. Tunc amicus eius dixit: Amice, noli timere. Certus sum tibi hoc problema. Ideam habeo in animo. Si illum sequeris, vita tua salvari potest.
Dixit consilium suum Sultano - cras mane agricola in agros cum uxore et parvo puero ibit, quia nemo in domo sua est ut curam pueri sui parvi faciat. dum operatur in agris, in gramine et stramine cubabit puerum suum; In illo tempore sedebis ad custodiendum illum puerum. Cum venero ut puerum istum legas, me inde latrando et pugnando repellis mecum. Ibi relinquam puerum et ad silvam curram. Hoc beatum faciet bulla tua, et non mittet te. Sentiet quod ab animali sicut urso adhuc puerum suum salvare potes, sic a feris eam et filium suum adhuc tueri potes.
Soldanus consilium suum valde probavit. Mane autem facto, discessit agricola cum uxore et filio in agros, comitatus etiam eorum Soldanus. Postquam ad agros pervenit, uxor agricolae stratum straminis fecit et super illud pro filio suo pallium posuit. Sedit etiam Soldanus procul a puero, et exspectabat ursam venire. Post aliquod tempus venit ursus occulte et sustulit puerum et abierat. Soldanus cucurrit post ursam latrantem. Tunc ursus fugit relicto ibi puero. Cum agricola et uxor eius audiverunt latrantem Soldani et viderunt ursam deportantem puerum, et ambo ex timore clamaverunt et ad ursam cucurrerunt, sed antequam ursam attingerent, ursus parvulum reliquit et incurrit. Et ingressus est Soldanus, et sustulit puerum et duxit eum ad dominum suum. Agricola valde gavisus est ut puerum bene videret et Soldanum valde amabat, quia vita ipsius infantis propter Soldanum salvabatur. Factus est beatus et dixit uxori suae: "Nunc non occidam Soldanum meum". Hodie haec nostra infantis vitam servavit. Ab hodierno die dabis ei rotum lacte maceratum, quia hic homuncio rotis recte rodere non potest.
Post vitam pueri servatam, multum cotidie Soldano serviebat. Nunc agricola numquam de se jaculando loquebatur. Vita Sultani blande incepit. Quadam die sedebat Soldanus ante domum noctu et custodiens domum. Tunc accessit ad eum amicus eius ursus et dixit: Amice, non potui per multos dies invenire bonam praedam. domini tui ovem fortem auferam? Adiuvi te in tribulatione mea. Nunc adiuva me in tribulatione mea.
Soldanus dixit, 'Hoc fieri non potest. Non potes auferre oves domini mei coram me. non patiar damnum domino meo.
Ursus putavit quod Soldanus ita ei narraret. quid Soldanus dixit, non attendit. Illa nocte quiete abivit, sed insequenti nocte ut ad oves appropinquaret, Soldanus magna voce latrare incepit. Cum agricola et uxor egrederentur, audito soldano latratu, ursus ad vitam suam fugiendum oportuit. Ursus iratus est valde apud Soldanum. Soldanus prodidisse se existimabat. Nunc vindicandum erit a Rege, quia quamdiu Sultanus vivus manet, nunquam oves agricolae rapi permittit.
Post paucos dies ursus aliam secum ferebat et nocte obscura ad agricolae domum pervenit. Soldanus autem cum venire ursam audivit, latratu incepit, sed tempore domini sui audivit latrantem et exivit, ambo ursi simul occiderunt Soldanum.
Sic pius Sultanus animam immolabat, nec dominum laedi permisit.
No comments:
Post a Comment