A Brahmin nomine Haridatta in urbe vixit. Erat rusticus eius simplex, unde frequentius otiosus mansit. Olim aestate iacebat sicut in umbra arboris frigidae in praedio suo. Cum dormiret, vidit iuxta eum foramen colubri, sedentem super illud cucullam colubri.
Quo viso, Brahmin incepit cogitare utrum verum sit an non, hoc est deus regionis meae. numquam colebat. Ideo certum est hodie. Quod ubi in mentem ejus venit cogitatio, surgens alicubi ivit ut lac acciperet.
et retinuit illud in vase fictili et accedens ad libellum dixit: “O Kshetrapal! Donec hodie nesciebam de te, unde non potui aliquem cultum exercere. Ignosce mihi hoc crimen meum, et fave mihi ac divitiis ditare.'
Post haec orans, lactum ibi servavit et inde in domum suam rediit. Postridie mane cum ad villam venit, primum eo loco profectus est. Ibi vidit nummum aureum in eo vase, in quo lac tenuerat, servatum.
Ille pecuniam illam sustulit et servavit. Eodem quoque die anguem eodem modo coluit, et lac sibi appositum reliquit. Postridie mane iterum nummum aureum accepit, sic quotidie puja faciebat, ac postero die nummum aureum accipiebat.
Post paucos dies ad aliud castellum aliquod opus adire debuit. Praecepit filio ut in eo loco lac custodiret. Abiit itaque illo die filius eius et lac attulit ibi. Postera die cum iterum lac ad custodiendum iret, vidit ibi nummum aureum custodiri.
Ille monetam illam sustulit et in animo suo cogitare coepit certum thesaurum esse nummorum aureorum intra hanc libellum. Quod ubi in mentem venit cogitatio, libellum effodere et omnem monetam auferre statuit. Timor erat serpentis. Sed cum exiret serpens ad bibendum lac, percussit illud in capite baculo. Serpens ob hoc non mortuus est et ita iratus est ut filium Brahmin morsibus suis venenosis momordit, unde statim mortem suam excepit. Et propinquorum eius puerum conbusserunt ibi in eodem agro.
Dicitur etiam fructus avaritiae nunquam dulcis.
Incipit: Avaritia malum malum est.
No comments:
Post a Comment