Mbreti Elinas i Shqipërisë e donte shumë gruan e tij. Një ditë gruaja e tij u sëmur papritmas dhe vdiq. Mbreti ishte thellësisht i pikëlluar nga vdekja e gruas së tij. Për të larguar vëmendjen nga ky pikëllim, ai filloi të kalonte kohë në gjueti.

Një ditë kur po kalonte nëpër një pyll të dendur, ndjeu etje të madhe. Pastaj shkoi te një burim për të pirë ujë.

Aty pa një zanë të bukur me emrin Presina. I magjepsur nga bukuria e asaj zane, mbreti i propozoi martesë. Pari e pranoi propozimin e tij, por edhe i vuri kusht që të mos vinte në dhomën e saj pa dhënë informacion paraprak. Mbreti e pranoi kushtin e saj dhe së shpejti të dy u martuan.

Pas një kohe Presina lindi tre vajza, të cilat quheshin Melusina, Melier dhe Palatina. Mbreti u gëzua aq shumë kur dëgjoi për lindjen e vajzave të tij, saqë harroi gjendjen e mbretëreshës së tij dhe shkoi në dhomën e saj pa e informuar. Në atë kohë mbretëresha po lahej. Kur mbreti hyri papritur në dhomë, ajo u zemërua jashtëzakonisht shumë dhe u zhduk së bashku me tre princeshat. Mbreti u pendua shumë për gabimin e tij, por çfarë mund të kishte ndodhur tani?

Çdo mëngjes Presina i çonte tre vajzat e saj në një mal të lartë me pamje nga kryeqyteti i Shqipërisë. Ajo gjithashtu u tregoi atyre se si babai i tyre e kishte tradhtuar duke thyer premtimin e tij.

Kur të tre vajzat u rritën, vendosën të hakmerreshin nga babai i tyre për këtë gabim. Motra e madhe Melusina po drejtonte dy motrat e tjera në këtë punë. Ata planifikuan ta burgosnin mbretin në një mal të lartë të quajtur Brandois.

Por përpara se ata të tre të mund të bënin ndonjë gjë kundër mbretit, ai mori vesh për planin e tyre. Kur mësoi se ishin vajzat e tij që po planifikonin ta burgosnin, zemërimi i tij nuk kishte kufi. Ai e mallkoi Melusinën se ajo do të shndërrohej në gjarpër çdo të shtunë, por i kurseu dy motrat e saj vetëm me një paralajmërim.

Kur Melusina iu lut babait të saj për mëshirë, ai i tha: "Duhet të martohesh me një djalë të ri që do të premtojë se nuk do të të shohë të shtunave. Pastaj kur të kesh një djalë, do të jesh i lirë nga ky mallkim".

Më pas Melusina filloi të endej në pyll në kërkim të të riut. Pas ca kohësh, një i ri me emrin Raymond erdhi në të njëjtin pyll me një mik. Ndërsa endej në pyll ai ndjeu etje.

Kur erdhi te një burim për të pirë ujë, sytë i ranë te Lucina. I impresionuar jashtëzakonisht nga bukuria e saj, ai i propozoi martesë. Por Melusina i vuri një kusht. Ajo tha se mund të martohej me të vetëm nëse ai i premtonte se nuk do ta shihte të shtunave. Raymond-it iu duk paksa e çuditshme gjendja e saj, por ai e pranoi gjendjen e saj. Pastaj të dy u martuan dhe filluan të jetonin në një shpellë. Sipas kushteve, Raymond dikur dilte nga shpella të shtunën.

Një ditë, një mik i Raymond-it e inkurajoi atë të shihte fshehurazi gruan e tij të shtunën. Raymond u pajtua me të. Të shtunën tjetër ai doli nga shpella, por në vend që të shkonte diku, u fsheh pas një peme dhe mbajti një sy nga Melusinë. Kur pa Melusinë të shndërruar në gjarpër, habia dhe zemërimi i tij nuk kishin kufi. Por ai vendosi të mbante gojën mbyllur në atë kohë.

Një ditë Raymond mori lajmin se vëllai i tij më i vogël ishte vrarë duke luftuar një derr të egër. Ai mendoi se ishte për shkak të gjarprit Melusina që e kishte goditur fatkeqësia. Ai bërtiti me zemërim: "Gjarpër, për shkakun tënd duhet ta vuaj këtë dhimbje sot".

Duke dëgjuar fjalët e ashpra të të shoqit, Melusinës i ra të fikët. Kur i erdhi vetëdija vendosi të largohej prej andej. Më pas atje mbërriti mbreti i Shqipërisë me gruan e tij Presinën. Me ta ishin edhe motrat e Melusinës.

Presina i tha vajzës së saj Melusinës: "Bijë ke vuajtur shumë. Por tani ka ardhur koha që ato vuajtje të marrin fund. Së shpejti do të kesh një djalë. Atëherë do të jesh i lirë nga mallkimi i babait".

Atëherë mbreti i Shqipërisë i tha Rajmondit: "Vajza ime bëhej gjarpër çdo të shtunë për shkak të mallkimit tim. Ajo të do shumë. Mundohu ta kuptosh dashurinë e saj".

Raymond e kuptoi gabimin e tij. Melusina e fal edhe Rajmondin për fjalët e tij të ashpra. Mbreti i Shqipërisë e shpalli Rajmondin trashëgimtar dhe e mori me vete në kryeqytet. Pastaj të gjithë filluan të jetojnë së bashku të lumtur.